Wat vandaag bekendstaat als kasteel Genenbroek vindt zijn oorsprong in een uitgestrekt landgoed waarop reeds in het begin van de veertiende eeuw een hoevecomplex was gevestigd. Deze vroege agrarische nederzetting vormde de economische kern van het domein en lag aan de basis van de latere ontwikkeling tot een residentieel goed met adellijke uitstraling. Zoals bij vele Limburgse kastelen voltrok deze evolutie zich geleidelijk, waarbij een functionele hoeve uitgroeide tot een omgrachte residentie die zowel wooncomfort als statussymboliek verenigde.
Gedurende meerdere eeuwen bleef het domein in handen van de familie T’Ghenenbroeck, die tot 1741 als bewoners en beheerders van het goed wordt vermeld. Hun naam bleef nauw verbonden met het landgoed en leeft voort in de historische benaming van het kasteel. In het midden van de achttiende eeuw brak een nieuwe fase aan in de geschiedenis van Genenbroek. In 1749 verwierf baron Dieudonné de Hubens het volledige domein. De Hubens was een invloedrijke figuur binnen het prinsbisdom Luik: hij was permanent raadslid bij de Staten van Luik en bekleedde eerder het ambt van burgemeester van de stad Luik. Onder zijn bewind kreeg het kasteel een meer uitgesproken residentieel karakter dat paste bij zijn maatschappelijke positie.
Na het overlijden van Dieudonné de Hubens kwam het kasteel via zijn weduwe in 1852 in handen van graaf Barthélémy de Theux de Meylandt et Monjardin. Deze staatsman speelde een sleutelrol in de beginjaren van het onafhankelijke België en was eerste minister onder koning Leopold I tussen 1834 en 1840. De verwerving van Genenbroek door De Theux kaderde in de negentiende-eeuwse traditie waarbij politieke en industriële elites hun status bevestigden door het bezit en de uitbouw van prestigieuze landgoederen. Onder zijn impuls, en later onder die van zijn kleinzoon graaf Georges Cornet d’Elzius de Peissant, werd het kasteel aanzienlijk uitgebreid en verfraaid. In deze periode kreeg Genenbroek zijn romantisch en bijna sprookjesachtig voorkomen, met architecturale accenten die aansloten bij de historiserende smaak van de negentiende eeuw en het parklandschap dat het geheel omringt.
In 1935 kwam opnieuw een ingrijpende wijziging in de bestemming van het domein tot stand. Het kasteel werd verkocht aan de paters van de orde van de Kruisheren uit Diest. Zij gebruikten het kasteel gedurende meerdere decennia voor religieuze en gemeenschapsdoeleinden. Tot 1992 bleef Genenbroek in hun bezit, maar door het teruglopende aantal kloosterroepingen werd het onderhoud en gebruik van zo’n omvangrijk domein steeds moeilijker.
In datzelfde jaar werd het kasteel overgenomen door de familie Kluijtmans, die meteen aanving met restauratie- en renovatiewerken. Daarbij werden zowel het hoofdgebouw als het koetshuis aangepakt. Het koetshuis kreeg in deze periode de naam Grevenbroek. Het kasteel, samen met de kapel en de bijhorende gebouwen, kreeg tijdelijk een nieuwe invulling als recreatief centrum en fungeerde als locatie voor feesten, bijeenkomsten en evenementen, waarbij het historische decor een belangrijke troef vormde.
Sinds 2021 is het authentieke kasteel Genenbroek, omgeven door een zeventien hectare groot park, in handen van Peter Gillis. Met deze eigendomsoverdracht werd de ambitie uitgesproken om het kasteel opnieuw grondig te restaureren met respect voor zijn historische gelaagdheid. Het behoud en herstel van de originele architecturale en landschappelijke elementen staan daarbij centraal. Zo blijft kasteel Genenbroek ook vandaag een markant voorbeeld van de lange en veelzijdige geschiedenis van Limburgse landgoederen, waarin agrarische oorsprong, adellijke bewoning, religieus gebruik en hedendaagse erfgoedzorg elkaar opvolgen.