In 1898 verwierf de toenmalige burgemeester en advocaat Theophiel Libbrecht, samen met zijn echtgenote Louise Soupart, het domein. Op dat ogenblik bevond zich op het terrein een bescheiden en bouwvallig landgoed, dat kort na de aankoop werd afgebroken. Enkele jaren later, in de periode net vóór het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, gaf Libbrecht opdracht tot de bouw van een nieuw kasteel. Het ontwerp werd toevertrouwd aan architect Jozef De Bosscher, die het gebouw vormgaf in de Lodewijk XVI-stijl, een architecturale stroming die zich kenmerkt door symmetrie, klassieke proporties en een ingetogen decoratie.
Het kasteel werd opgetrokken uit grote blokken witte kalksteen afkomstig uit Euville, een steensoort van Franse herkomst die in België slechts uitzonderlijk werd aangewend voor monumentale gebouwen van deze schaal. De voorgevel is strikt symmetrisch opgebouwd, terwijl de twee flankerende torens bewust ongelijk van hoogte zijn, wat het geheel een subtiele dynamiek verleent binnen het klassieke concept.
De interieurafwerking van het kasteel bleef onvoltooid. Dit was het gevolg van een samenloop van omstandigheden, met name het overlijden van Louise Soupart en het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in de zomer van 1914, waardoor de verdere afwerking en inrichting abrupt werd stopgezet. Hierdoor bleef een aanzienlijk deel van het interieur in ruwbouw of slechts gedeeltelijk afgewerkt.
In 1923 werd het domein verkocht aan de textielfabrikant Max Van Acker. Hij bewoonde het kasteel samen met zijn echtgenote en hun vier dochters en liet het gebouw aanpassen aan de noden van permanente bewoning. De familie Van Acker verbleef er tot 1967 en speelde een belangrijke rol in het functioneel behoud van het kasteel tijdens het interbellum en de naoorlogse periode.
In 1974 kwam het domein in handen van de gemeente Destelbergen, die het kasteel een nieuwe publieke functie gaf door het in te richten als gemeentehuis. In 1981 werd het kasteel, samen met het omliggende park, officieel beschermd als dorpsgezicht, wat de historische, architecturale en landschappelijke waarde van het geheel onderstreept.
Het kasteel is ingebed in een park van ongeveer vijf hectare. Aan de rand van dit park bevindt zich het monument van Reynaert de Vos en Bruun de Beer, een sculpturaal werk van kunstenaar Firmin De Vos uit 1985, dat verwijst naar de middeleeuwse Reinaerttraditie en een culturele dimensie toevoegt aan het domein.