Het kasteel vindt zijn oorsprong in het zogenaamde Goed ter IJse, een domein dat in 1735 werd aangekocht door baron Charles-Joseph d’Overschie. Hij stamde af uit een oud en voornaam Hollands brouwersgeslacht, dat zich in de loop van de vroegmoderne tijd tot de adel had opgewerkt. Het goed bestond toen uit een bescheiden, omgracht kasteeltje dat hoofdzakelijk als jachtpaviljoen werd gebruikt en dus geen permanente residentiële functie had. In deze periode werd wel het bijhorende molenhuis volledig herbouwd, wat wijst op het blijvende economische belang van het domein binnen de lokale context.
Na het overlijden van Charles-Joseph ging het bezit in 1744 over op zijn oudste zoon, Jean-Albert d’Overschie. Onder zijn bestuur werden de verbouwingswerken aan het kasteel voortgezet en kreeg het domein een meer representatief karakter. Hij liet tevens het park aanleggen, vermoedelijk in de toen gangbare landschappelijke stijl, waardoor het geheel evolueerde van een functioneel jachtverblijf naar een volwaardig adellijk domein. De opvolgende generaties van de familie d’Overschie speelden gedurende meer dan een eeuw een prominente rol in het bestuur van Neerijse en bepaalden in belangrijke mate het politieke en maatschappelijke leven van het dorp.
In 1892 kwam het kasteel, samen met de bijhorende familiebezittingen, in handen van Anne d’Overschie, achterkleindochter van Jean-Albert. Met haar erfenis kwam een einde aan het bestuur van het domein onder de naam d’Overschie, aangezien zij gehuwd was met graaf Auguste de Bethune Hesdigneul. Hierdoor ging het kasteel over onder een ander adellijk wapenschild, wat een nieuw hoofdstuk in zijn geschiedenis inluidde. Hun zoon gaf het kasteel aanvankelijk in huur aan een religieuze zustercongregatie, die er een kindertehuis vestigde, een functie die het sociale karakter van het domein versterkte.
In 1935 werd het kasteel verkocht aan baron Goffinet. Vanaf 1942 verhuurde hij het gebouw om er een kliniek in onder te brengen, waarmee het domein opnieuw een ingrijpende functiewijziging onderging. In de decennia die volgden, werd het kasteel uitgebaat als een driesterrenhotel en restaurant, waardoor het een bredere publieke toegankelijkheid kreeg, zij het met aanpassingen die niet altijd in harmonie waren met het historische karakter van het gebouw.
Een grondige kentering kwam er in 2003, toen het domein werd aangekocht door de NV Barones. Deze nieuwe eigenaar liet het kasteel volledig renoveren en herbestemmen tot negen kasteelappartementen. Daarbij werd bijzondere aandacht besteed aan het behoud van het historische ensemble, met inbegrip van het aanpalende Oostenrijkse koetshuis, het molenhuis en het omliggende park. De gekaleide gevels en het zadeldak werden zorgvuldig gerestaureerd in overleg met Monumentenzorg, waardoor het kasteel opnieuw zijn oorspronkelijke uitstraling en architecturale samenhang terugkreeg, met respect voor zijn lange en gelaagde geschiedenis.