Omstreeks 1900 liet notaris Charles Claes het landhuis Groenenberg oprichten naar een ontwerp van de Brusselse architect V. Evrard. Met zijn eclectische architectuur, monumentale schaal en rijke vormgeving groeide het uit tot het grootste kasteel van Vlezenbeek. Die ambitie was geen toeval: Groenenberg moest een bewust tegengewicht vormen voor het nabijgelegen kasteel van Gaasbeek, dat gold als het voornaamste en meest prestigieuze kasteel van het Pajottenland.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel opgeëist door hoge Duitse officieren. Aan het achterste terras herinnert een betonnen bunker nog steeds aan deze bezettingsperiode; hier zochten de officieren beschutting tijdens geallieerde luchtaanvallen. Na de bevrijding liep het gebouw verdere schade op door de aanwezigheid van Britse en Amerikaanse troepen. De complexe en langdurige afhandeling van het oorlogsschadedossier verhinderde dat de eigenaars het zwaar getroffen en onbewoonbare kasteel opnieuw in gebruik konden nemen. Het verval zette zich daardoor onverminderd voort: het gebouw verkommerde tot een ruïne, terwijl delen van het park verwilderden en andere stukken tijdelijk voor landbouw werden ingezet.
In 1981 kwam er een keerpunt toen erfgename Cécile Houtart het sterk verwaarloosde kasteel en het omliggende park verkocht aan de Vlaamse Gemeenschap, met het uitdrukkelijke doel het geheel te laten restaureren. Deze ambitie kreeg vorm in 1990, toen het eclectische landhuis een grondige renovatie onderging. Parallel daarmee startte de afdeling Bos en Groen van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap met de heraanleg van het park.
Het park, dat oorspronkelijk rond 1900 was ontworpen door landschapsarchitect Edmond Galoppin, werd hersteld op basis van de originele plannen. Daarbij werd niet alleen de historische structuur gereconstrueerd, maar ook nieuwe beplanting toegevoegd, waaronder een uitgebreide collectie rododendrons die het landschappelijke karakter verder verrijkt.
Dankzij deze geïntegreerde restauratie van zowel het kasteel als het park heeft Groenenberg zijn historische allure herwonnen. Vandaag vormt het domein opnieuw een harmonisch geheel waarin architectuur, landschapskunst en geschiedenis samenkomen, en waar de grandeur van de vorige eeuw op overtuigende wijze bewaard blijft.